Gezond zijn………het lijkt zo gewoon als je gezond bent. Je denkt er gewoon niet over na. Tenminste, ik dacht er niet over na. Maar zo gewoon is het eigenlijk niet. Gezond zijn is een zegen. Ik dacht daar dus nooit zo over na, ik leefde gewoon mijn leven en deed mijn ding. Tot ik een jaar of vier geleden ziek werd. Ik was altijd maar moe en weet het aan het feit dat ik een alleenstaande, werkende moeder was. Achteraf bleek dat ik bloedarmoede had. Zo erg zelfs, dat ik met spoed opgenomen moest worden in het ziekenhuis voor een bloedtransfusie. Maanden met zware medicijnen volgden en ten slotte een…

Loslaten………dat is het thema wat steeds weer terugkeert in mijn leven. Ik kan er wel een heel boek over schrijven. Bij ons in de kerk wordt er ook regelmatig gepreekt over “loslaten”. En hoe zit dat dan ten opzichte van je kids? Wanneer laat je als ouder je kind op een bepaald moment los? Niet ineens met alles tegelijk natuurlijk. Stapje voor stapje bedoel ik dan. Ewout en ik hebben het er regelmatig over en laatst vertelde hij het zo mooi. “Daan, je moet het zien als bij de vogels……….er komt een moment dat vogelmoeder of vogelvader z’n jong over de rand van het nest duwt zodat het zijn of haar…

Emoties kunnen een hele impact op je leven hebben. Vooral de negatieve heb ik gemerkt. Ik zie het mij mezelf, maar ook mij anderen, dus ik ben daar zelf niet zo speciaal in. Dat heb ik overigens wel altijd gedacht. Ik kom van kinds af aan uit een gebroken gezin. Ouders gescheiden, kinderbescherming over de vloer en uiteindelijk samen met mijn zusje toegewezen door de kinderrechter aan mijn vader. Dat was bijzonder zo’n dertig jaar geleden. Een werkende vader als alleenstaande ouder met twee opgroeiende pubers. Dat viel niet mee. Mijn vader heeft altijd de overtuiging gehad dat hij ons “pubers” als volwassenen kon behandelen. En dat deed hij dan…

De kids worden groter en gaan hier, op een uitzondering na, de wereld wat verkennen zonder ons, ouders. Je eigen plan trekken, met je vrienden of vriendinnen afspreken. Ik vind het geweldig om deze ontwikkeling te zien. Eigenlijk gaat het best ook wel snel. Zo is nu ook mijn middelste stiefzoon de kleine jongensfase voorbij en trekt zijn eigen plan. Voor mij is het ook wel even wennen want hij vergeet meestal nog even te overleggen dat hij weggaat. Dat vind ik lastig, ik wil namelijk wel graag weten waar hij uithangt en of hij wel of niet thuis eet. Niet geheel onbelangrijk vind ik ook dat er een tijd…

We hebben twee katten, een grote rode je weet wel kater van vier jaar en een klein schilpad poesje van twee jaar oud. Laatste is ervan overtuigd dat ze geen poes is maar prinses. En als prinses heb je natuurlijk recht op bepaalde dingen. Zo ga je als prinsessenpoes natuurlijk niet naar buiten door het kattenluikje. Nee dat doe je gewoon niet. Wat doe je dan wel? Je wacht totdat de deur voor je wordt opengedaan. Want tja………….zo gaan die dingen nou eenmaal. En als de kids thuis zijn, is het natuurlijk niet de bedoeling dat je als prinsessenpoes zelf loopt. Nee, je gaat zitten, kijkt op je allerschattigst en…