Vandaag voel ik me een beetje warrig en onzeker als ik wakker word. Ik denk aan het afgelopen jaar en wat er allemaal is gebeurd deze afgelopen 365 dagen. 2018 was in meerdere opzichten een onrustig jaar voor ons. Ewout en ik bleven samen achter in ons grote witte huis, verkochten het en verhuisden van het altijd drukke Amersfoort naar het rustige Aarlanderveen. We wonen nu ruim een maand in ons nieuwe huis en al voelt het prima dat we deze stap hebben gezet, is het best even wennen. Ik vind het een gek idee als ik bedenk dat het grote huis in Amersfoort waarvan ik altijd heb geroepen dat…

Vanmiddag trotseer ik de regen. Nadat ik eerst in de bibliotheek een dorp verderop mijn boeken terug heb gebracht en nieuwe heb gehaald waaronder een reservering van Lucinda Riley, – de Lavendeltuin race ik door naar de supermarkt. Terwijl ik een muntje in mijn boodschappenkarretje doe en de draai maak richting de deur van de supermarkt hoor ik vanuit een auto blije kinderstemmetjes heel hard het liedje “Tsjoe tsjoe wa” zingen. Het is lang geleden dat ik dat liedje hoorde. In gedachten ga ik meteen terug naar de zomer van 2007. Zuid-Frankrijk, Argelès sur Mer om precies te zijn. We gaan in dat jaar voor het eerst met een busreis…

November! Sinterklaas is weer in het land. Ik weet nog goed dat met de komst van de stoomboot de spannende weken ook altijd weer aanbraken in ons gezin. Cadeaustress tot de max. voor mijn meiden zodra hun schoen weer voor de eerste keer gezet mocht worden. Bij Ewout was het al niet anders. Daar ging bijvoorbeeld ook de cola tijdelijk de kast in. Deze werd gebombardeerd als “stuiterdrank” en het was zeker niet de bedoeling dat Ewouts jongste het zou drinken. Gaven we hem dit wel, “stuiterde” het arme kind letterlijk de kamer door. Met mijn “oudste” leek het al niet beter gesteld, zij leek door hetzelfde te zijn aangestoken.…

Het aftellen is nu echt begonnen. Mijn laatste werkdag is in zicht en de verhuizing dichtbij. Met drie andere collega’s neem ik aankomende week afscheid van mijn werkgever en samen met onze collega’s van de afdeling zullen we dit op gepaste wijze afsluiten met een borrel in de plaatselijke kroeg. Een afscheidsborrel met onze buurtjes staat inmiddels ook gepland in onze agenda. Ik denk dat we onze buurtjes best gaan missen. We hebben het best gezellig zo gehad met elkaar. Al lopen we de deur niet bij elkaar plat, toch hebben we een soort saamhorigheid met elkaar in de buurt en kunnen altijd op elkaar rekenen als we elkaar nodig…

De laatste loodjes. Het einde komt in zicht voor de klussen die we voor de verhuizing hadden gepland. De grote schoonmaak in het nieuwe huis staat in de planning en dat houdt in dat we binnenkort de spullen kunnen verhuizen. We zijn zelf continue geholpen door dierbare vrienden, zij slepen ons door deze periode heen  en daar zijn we heel dankbaar voor. Onze kids wonen op moment van schrijven op zichzelf of hebben de keuze gemaakt om bij de andere ouder te wonen, wat natuurlijk prima is. We hebben nog één van onze kids tijdens onze eigen intensieve klus- en verhuisperiode op weg geholpen met het verhuizen naar een eigen…